Hogeita hamarreko hamarkadan jendea pozik zegoen eta banakako arrakastak ugari lortu ziren. Euzkerea eta Jagi Jagi bezalako aldizkarien ilustrazioa hark ondo marraztuta karikaturak, irudiekiko alegorioak eta oso ikuspuntu altuko paisaiak egin zituen lanbide irteeretako bat izan zen. Are, lan grafiko batzuk egin zituen Madrilgo El Sol egunkariarentzat, Andres Espinosa lagunak (Kilimanjaroko mendizaleak) esanda. 1932an Euskal Autonomia Erkidegoko Artisten Bigarren Erakusketan parte hartu zuen Tarde de domingo lanarekin. 1933an Euskal Artisten Elkartearekin Bartzelonan aurkeztu zen, lau paisaiarekin, hogeita zortzi euskal sortzaile bildurik zituen katalogo batean. Euskal Autonomia Erkidegoko Artisten Hirugarren Erakusketan, 1934an, bi lan erakutsi zituen: Tres caballos eta Cerezo florido. Gerra zibilean, 1936an, En Biscaye lanarekin parte hartu zuen Frantziatik ibiltari zebilen Euskal Artearen Erakusketa batean. Erakusketa hori Eusko Jaurlaritzak antolatu zuen.

Enrike ingurubarrek eta bere konpromezuak espetxera eraman zuten. Garai horretako sormenezko lanen berri urri-urriki dakigu. Lanotan sentimendu berezia ikus daiteke. Askatasunik eza jasanezina izan zatekeen haizea eta kanpoko argia behar-beharrezko zituen artista honentzat. Margozki eskasek eta marrazki ugariek haren gainerako produkzioaren jarreraren ezberdina den jokabidea islatzen dute. Alde batetik, mina agertzen da. Bestetik, asmo politikoa dago, zeinetan hura irudi surrealizagarriak egitera heldu baita. Adibide gisa balio izan beza besoa altxaturik era frankistan agurtzen duen eskeletoak gidatutako bizikletaren kasuak.

Bizi izandakoa islatu beharrak eramanda, Renteriak eta beste artista bakan batzuek beren garaiko testigantzaren bat ekarri dute. Gogora ekarri behar dira soldatu taldeen oharrak edo kartzelaren barrualdea eta artista iluntasunean agertzen diren koadroak.